چند نکته درباره ماده 138 مکرر قانون مالیات

سلام به همه دوستان

در این مطلب یه چند نکته مهم و کلیدی درباره ماده 138 مکرر قانون مالیات بیان می کنم. اول از یک سوال شروع می کنم. یکی از دوستان سوال کرده بود اگر ما از یک شخصی وام بگیریم ایا بر اساس ماده 138 مکرر می توانیم ادعا کنیم که هزینه بهره پرداختی ما به شخص به عنوان هزینه قابل قبول خواهد بود؟

پاسخ و رفع ابهام

اول

 باید بگویم در ماده 138 مکرر قانونگذار صریحا گفته اگر بنگاه تولیدی وام بگیرید هزینه بهره پرداختی توسط بنگاه قابل قبول خواهد بود پس نکته اول اینکه برای قابل قبول بودن هزینه بهره وام دریافتی باید بنگاه تولیدی باشید.

دوم

منظور از بنگاه تولیدی یعنی اینکه باید مجوز تولیدی از مراجع ذیربط مثل وزارت صمت، وزارت بهداشت، وزارت ارتباطات و ... داشته باشید و صرف اینکه در روزنامه رسمی واژه تولیدی قید شده باشد کافی نیست

سوم

در ابتدای ماده 138 مکرر از واژه اشخاص استفاده کرده است کلا به یاد داشته باشید در قوانین هرجا از کلمه شخص استفاده بشود منظور هم شخص حقیقی است و هم شخص حقوقی.

چهارم

برای اینکه هزینه بهره قابل قبول باشد باید حوزه مالیاتی بنگاه تولیدی این وام دریافتی را تایید کند در غیر اینصورت قابل قبول نخواهد بود.

پنجم

این وام دریافتی از شخص باید در قالب عقود مشارکتی مانند سلف، جعاله، مضاربه و ... باشد و حتما در دفاتر اسناد رسمی یا مراجع ذیربط تنظیم شود.

  لازم به ذکر است در این ماده از عبارت آورده نقدی استفاده شده است که در ادبیات حسابداری ما به آن وام یا تسهیلات دریافتی می گوییم.

پس اگر شرایط بالا را داشت هم هزینه بهره‌ای که بنگاه تولیدی به شخص پرداخت می کند قابل قبول خواهد بود و هم سودی که شخص بابت وام پرداختی دریافت می کند از مالیات بردرامد معاف خواهد بود البته به شرطیکه سود بیش از نرخ مصوب شورای پول و اعتبار نباشد.