رویکرد فعالیت در انداره گیری سود حسابداری

تفاوت رویکرد فعالیت در انداره گیری سود با رویکرد معاملاتی این است که در این رویکرد کانون توجه شرح فعالیتهای واحد انتفاعی است. در حاالیکه در رویکرد معاملاتی گزارش معاملات و رویدادها مد نظر است. به بیان دیگر بر اساس رویکرد فعالیت سود هنگامی ایجاد می شود که فعالیتها یا رویدادهای مشخصی واقع شود .مثلا سود فعالیت در خلال برنامه ریزی , خرید و تولید وفرایندهای فروش و فرایند وصول مطالبات ثبت می گردد. به کارگیری این رویکرد در واقع بسط و توسعه رویکرد معاملاتی است . هر دو رویکرد از لحاظ ناتوانی در انعکاس واقعیتها در اندازه گیری سود مشابه یکدیگرند. زیرا بر ارتباطات ساختاری و مفاهیمی اتکا دارند که همتایی در دنیای واقعی ندارند.

یکی از مزایای رویکرد فعالیت این است که این رویکرد اندازه گیری مفاهیم مختلف سود را برای مقاصد متنوع امکان پذبر می سازد.مثلا سود ناب از تولید و فروش کالا, انواع متفاوت ارزشیابی و پیش بینی را در مقایسه با سود حاصل از خرید و فروش اوراق بهادار یا نگهداری دارایی به منظو تحصیل سود غیر عملیاتی , ایجاب می کند.کارایی مدیریت را در صورت طبقه بندی اجزای متشکله سود بر حسب انواع مختللف عملیات یا فعالیتها بهتر می توان ارزیابی کرد . زیرا برخی از عملیات یا فعالیتها کنترل کمتر یا بیشتری را طلب می کند . همچمنین طبقه بندی اجزای متشکله سود بر حسب انواع عملیات , موجب انجام پیش بینی های بهتری نیز می شود. زیرا الگوهای رفتاری فعالیتهای مختلف با یکدیگر تفاوت دارد.