بخشی از مبانی تئوری حسابداری

در سال 1968، بال و براون (بی.بی) سنت تحقیقات سنتی بازار سرمایه را آغاز کردند و تا به امروز ادامه دارد. آن ها اولین کسانی بودند که شواهد علمی متقاعدکننده ای ارائه نمودند مبنی بر این که بازده سهام  شرکت ها به صورتهای مالی واکنش نشان می دهد. این نوع تحقیق، مطالعه رویداد  نام دارد زیرا واکنش بازار اوراق بهادار به یک رویداد خاص را مطالعه می کند که در این مورد، واکنش به انتشار درآمد خالص جاری شرکت است. مروری بر مقاله بی.بی ارزشمند خواهد بود زیرا روش شناسی اصلی آن، و بخش های مختلف و بسط یافته آن، همچنان مورد استفاده قرار می گیرد. مقاله آن ها همچنان موجب راهنمایی  است و همین طور باعث تشویق کسانی است که قصد درک بهتر کارایی تصمیمات در گزارش دهی مالی را دارند. 

مقاله بی.بی نمونه ای از 261 شرکت سهام بازار نیویورک (NYSE) را طی 9 سال از 1957 تا 1965 بررسی کرده است. آن ها بر محتوای اطلاعات عایدی تمرکز کرده اند و سایر مولفه های اظهارنامه مالی همچون نقدینگی و ساختار سرمایه را کنار گذاشته اند. یک دلیل چنین کاری، همان طور که قبلا هم بیان شد، این بود که عایدی شرکت های بازار بورس نیویورک(NYSE) عموما قبل از انتشار گزارش سالانه در رسانه ها اعلام می شد و بنابراین مشخص کردن این که اطلاعات چه زمانی به شکل عمومی در دسترس قرار می گیرد، کار نسبتا آسانی بود. 

اولین کار بی.بی، سنجش محتوای اطلاعات عایدی بود، یعنی این که آیا عایدی گزارش شده بیشتر از آن چیزی بوده که بازار انتظار داشته یا کمتر از انتظار بازار بوده است. البته این مسئله نیازمند شاخصی برای انتظار بازار است. یک شاخص مورد استفاده آن ها، عایدی حقیقی سال قبل بود، که از روی آن مشخص می شود عایدی غیرمنتظره به سادگی، تغییری در عایدی ها است. بنابراین، شرکت هایی که عایدی آن ها فراتر از عایدی سال قبل بوده است به عنوان GN دسته بندی شدند و بالعکس. 

کار بعدی، ارزیابی نرخ بازده سهام شرکت های نمونه در زمان اعلام هر عایدی بود. این کار مطابق با روند بازده غیرعادی انجام می شد. تنها تفاوت، این بود که بی.بی از نرخ بازده ماهانه استفاده می کردند (بازده روزانه در پایگاه داده 1968 موجود نبود). 

 فرض کنید شرکت J عایدی سال 1957 خود را در فوریه 1958 گزارش کرده است و این عایدی ها GN هستند. همین طور فرض کنید نرخ بازده در مجموعه بازار بورس نیویورک در فوریه 1958، 0.001 بوده است و نرخ بازده مورد انتظار 0.0009 را برای شرکت در برداشته است. بی.بی سپس نرخ بازده حقیقی شرکت J برای فوریه 1958 را محاسبه می کنند. فرض کنید این رقم، 0.0015 بوده و نرخ بازده غیرعادی 0.0006 را برای فوریه در برداشته است. از آن جا که عایدی سال 1957 شرکت J در فوریه 1958 گزارش شدند و از آن جا که سهام، 0.0006 بالاتر از بازار در این ماه به دست آوردند، این ظن به وجود می آید که علت این مسئله، نرخ بازده مثبت آن بوده باشد که سرمایه گذاران در حال واکنش مطلوب به اطلاعات GN عایدی ها بوده اند. 

بنابراین سوال به وجود آمده، این بود که: آیا این الگو در نمونه تکرار می شود؟ پاسخ مثبت است. اگر همه اعلامیه های عایدی GN را در نمونه در نظر گیریم (1231 مورد وجود داشت)، میانگین غیرعادی نرخ بازده بازار اوراق بهادار در انتشار عایدی های ماه، به شدت مثبت بوده است. برعکس، میانگین بازده غیرعادی برای 1109 مورد اعلامیه عایدی نامطلوب در نمونه به شدت منفی بود. این مطلب، شواهدی قوی ارائه می کند که در بازه ای کوتاه که دربردارنده ماه انتشار اعلامیه عایدی ها بوده، بازار به اخبار خوب و بد در مورد عایدی ها پاسخ داده است. 

یک جنبه جالب و مهم از مطالعه بی.بی این بود که آن ها محاسبه نرخ بازده غیرعادی بازار اوراق بهادار را در مورد بازه ای طولانی تکرار کردند که شامل کل 11 ماه قبل و 6 ماه بعد از ماه انتشار عایدی ها (ماه صفر) بود. بی.بی میانگین بازده غیرعادی را برای هریک از 18 ماه این بازه محاسبه کرد.