چند نکته در دادرسی مالیاتی

برای خیلی از حسابداران اتفاق افتاده که سروکارشان به هیات های مالیاتی افتاده باشد. من در این مطلب به چند نکته درباره دادرسی مالیاتی اشاره می کنم.
1- ابلاغ قانونی در حکم اعتراض است یعنی مودی برای اعتراض به برگ تشخیص صادره محدودیت زمانی ندارد حتی اگر چند سال بعد باشد ولی در ابلاغ به مودی، مودی 30 روز از تاریخ ابلاغ مهلت اعتراض دارد و چنانچه در مدت این 30 روز اعتراض نکند، برگ تشخیص مالیاتی،  قطعی تلقی خواهد شد.
2- هنگامی که به برگ قطعی مالیاتی صادره معترض باشیم(خواه این برگ قطعی قبول برگ تشخیص عملکرد باشد یا رای صادره توسط هیات‌های بدوی و یا تجدیدنظر)، این اعتراض فقط قابل طرح و رسیدگی در هیات ماده 251 مکرر قانون مالیات‌های مستقیم خواهد بود. در واقع هنگامی‌که برگ قطعی مالیاتی صادر می‌شود، اعتراض به آن تنها در هیات 251 مکرر قابل طرح و رسیدگی خواهد بود.  چراکه فقط هیات 251 مکرر می‌تواند اعتراض به برگ قطعی صادره را رسیدگی کند.
3- تفاوت هیات بند 3 و هیات‌های بدوی و تجدیدنظر در این است که هیات بند 3 قبل از صدور برگ تشخیص تشکیل می‌شود و به علت وجود مغایرت یا عدم صورت های مالی و مانند آن می‌باشد ولی هیات‌های بدوی و تجدیدنظر بعد از صدور برگ تشخیص تشکیل می شود و درواقع هنگامی که مودی مالیاتی به برگ تشخیص یا رای هیات بدوی معترض باشد تشکیل می شود.
4- شورای عالی مالیاتی نمی تواند مالیات را تعدیل کند و فقط می تواند از لحاظ شکلی رسیدگی کند مثلا اشکال در تاریخ ابلاغ و مانند آن.
5- هیات 251 مکرر مرکب از 3 نفر می باشد و توسط وزیر اقتصاد تعیین می شوند.
6- دیوان عدالت اداری می تواند حکم هیات های بدوی و یا تجدید نظر و یا حکم هیات 251 مکرر را ابطال کند و نمی تواند مالیات را تعدیل و یا تغییر دهد و می تواند بعد از ابطال حکم، پرونده را مجدد جهت رسیدگی به سازمان مالیاتی ارجاع دهد.
7- هیات ماده 216 مالیات‌های مستقیم زمانی تشکیل می شود که پرونده مودی به اداره وصول و اجرا سازمان امور مالیاتی ارسال شده باشد.