یک بی توجهی در پرداخت عیدی کارکنان
در این مقاله می خواهم نکته ای را در باب عیدی کارمندان و کارگران مطرح کنم که متأسفانه مغفول مانده و توجهی به آن نمی شود. این نکته چیزی نیست جز موضوع حداکثر عیدی قابل پرداخت به کارکنان.
در قانون عیدی و پاداش مصوب مجلس به این موضوع اشاره شده که حداقل عیدی برای یکسال کارکرد 60 روز و حداکثر 90 روز حداقل حقوق و دستمزد روزانه قانونی باشد.
متن کامل ماده قانون عیدی و پاداش به شرح زیر است:
بهموجب مادهواحده عیدی و پاداش قانون کار مصوب 1370/12/06، کلیه کارفرمایان مکلفاند به هر یک از کارگران خود به نسبت یک سال معادل 60 روز آخرین مزد(حقوق بهمن ماه) بهعنوان عیدی و پاداش پرداخت کنند. مبلغ پرداختی نباید از 90 روز حداقل مزد روزانه قانونی تجاوز کند.
اما ذیل این ماده یک تبصره ای وجود دارد و آن این است:
در کارگاههایی که مطابق رویه جاری کارگاه بیش از مبالغ فوق پرداخت می نمایند عرف کارگاه معتبر خواهد بود.
تمام بحث من درباره همین تبصره است. دقت کنید: در تبصره فوق دقیقاً ذکر شده اگر بیشتر از 90 روز (3 برابر) حداقل حقوق قانونی پرداخت شود (طبق رویه کارگاه) معتبر است و هیچ منع قانونی ندارد. اما متأسفانه بسیاری از حسابداران، مدیران مالی و کارفرمایان به این تبصره عمل نمی کنند و فقط بخش اول ماده را در نظر می گیرند.
نمی دانم این مورد ناشی از بی توجهی به قانون است یا ناشی از عدم آگاهی مسئولین مالی و کارگاه ها است.
و متأسفانه برخی از حسابداران و مسئولین مالی همه تاکید دارند که نباید عیدی کارمند از حداکثر حقوق قانونی بیشتر شود در حالیکه اگر به تبصره این ماده واحده توجه کنند خواهند دید که پرداخت عیدی بیش از حداکثر حقوق قانونی هیچ منع قانونی ندارد وبه لحاظ مالیاتی و بیمه هیچ اشکالی ایجاد نمی کند. چرا که اولا عیدی از بیمه معاف است و ثانیا از لحاظ مالیاتی نیز ما درآمد مشمول مالیات عیدی را محاسبه می کنیم.
