نرم افزار حقوق و دستمزد کاناز

نرم افزار حقوق و دستمزد کاناز نسخه 11.4 ( نسخه رز) به روزرسانی در تاریخ 1396/07/28 (با قابلیت ...

فیلم آموزش ارسال معاملات فصلی مالیاتی با سامانه آنلاین(1396)

  فیلم آموزش تهیه و  ارسال معاملات فصلی مالیاتی با نرم افزار و سامانه آنلاین(مطابق ...

فیلم آموزش تهیه و ارسال لیست بیمه با نرم افزار و سامانه آنلاین

 فیلم آموزش تهیه و ارسال لیست بیمه با نرم افزار و سامانه آنلاین(کاملا کاربردی و عملی) به ...

نرم افزار ارسال ایمیل انبوه(تبلیغاتی) کاناز

نرم افزار ارسال ایمیل انبوه(تبلیغاتی) کاناز (نسخه 3) به همراه فیلم آموزش نرم افزار به روز ...

فیلم آموزش ارسال لیست مالیات برحقوق بانرم افزار و سامانه آنلاین

فیلم آموزش تهیه و ارسال لیست مالیات برحقوق بانرم افزار(با نسخه جدید نرم افزار سازمان ...

نرم افزار ارسال مطلب اتوماتیک به کانال تلگرام(کاناز)

نرم افزار ارسال مطلب اتوماتیک و براساس زمانبندی به کانال تلگرام(کاناز)- نسخه 3 به همراه ...

نرم افزار حذف و اصلاح نیم فاصله از فایل ورد(WORD)

  نرم افزار حذف و اصلاح نیم فاصله از فایل ورد(WORD) نسخه 2   همراه با فیلم آموزش نرم ...

نرم افزار استخراج ایمیل و موبایل ژالان(نسخه 2)

  نرم افزار استخراج ایمیل و موبایل ژالان(نسخه 2)   به روز رسانی در تاریخ: 1395/09/05 ...

نرم افزار تبدیل شماره موبایل به VCF کاناز

نرم افزار تبدیل اکسل به VCF کاناز (تبدیل فایل اکسل به VCF) (نسخه 10.8) با قابلیت پشتیبانی کامل ...

پیامدهای حسابداری ادغام مبتنی بر ارزش منصفانه

پیامدهای حسابداری ادغام مبتنی بر ارزش منصفانه

 

روش های اتحاد منافع و خرید: ارزیابی نسبی
ویژگی های بارز «اتحاد منافع» پیش از این ذکر شدند. در اصل، در اتحاد منافع، پس از ادغام هر دو شرکت  دارایی ها و دیون باید تلفیق شوند. هزینه های این ادغام در صورت سود و زیان تلفیقی (16 APB، FASB) وارد می شوند. در روش «خرید»، اولین گام شناسایی شرکت تصاحب شده و تصاحب کننده به صورت نهاد های جداگانه است. FASB بر این واقعیت تاکید می کند که شرکت تصاحب کننده باید مبلغ خرید را به صورت پول نقد پرداخت کند یا دارایی هایی را که به طور معمول در ادغام و تصاحب شرکت های بزرگتر استفاده می شوند به ازای خرید بدهد (FASB، 1992). روش خرید یک فرآیند دو مرحله ای است که در آن تصاحب کننده باید هزینه ی پرداختی به مالک شرکت تصاحب-شده بابت تصاحب شرکت را در دفاترش ثبت کند. یک اینکه، دارایی ها و دیون شرکت تصاحب شده بر اساس ارزش بازارشان در دفاتر تصاحب کننده ثبت می شوند. دو اینکه، هرگونه اختلاف مثبت یا منفی بین ارزش بازار دارایی ها (دارایی ها-دیون) و مابه ازای پرداخت شده به صورت سرقفلی یا سرقفلی منفی ثبت می شود. 
پس از ثبت، سرقفلی طی عمر تخمینی اش نسبت به سود خاص شرکت تلفیق شده به صورت برابر مستهلک می شود. استهلاک این سرقفلی تصاحب شده  تا 40 سال امکان پذیر است (FASB، 1992). این سرقفلی تصاحب شده ارزش واقعی شرکت تصاحب شده است اگر دارایی ها و دیون تصاحب شده به دقت بر اساس ارزش بازار (مطابق با دغدغه ی همیشگی) ارزیابی شوند؛ یعنی «سرقفلی» برای شرکت تصاحب کننده، نشانگر ارزش مازاد شرکت تصاحب شده به صورت یک نهاد کلی بیش از ارزش بازارِ دارایی ها و دیون تشکیل دهنده   است. همچنین سرقفلی می تواند میزان تمایل تصاحب کننده به پرداختِ مزایای اقتصادی (صرفه جویی به نسبت مقیاس) یا غیراقتصادی (کارآیی مدیریتی ترکیب-شده) مورد انتظار از این ادغام را نشان دهد (بریلی و میرز، 1996). 

روش تصاحب: R 141 SFAS
بر اساس استاندارد 141 SFAS، شرکت های آمریکایی برای حسابداری ترکیب واحدهای تجاری باید از روش حسابداری «خرید» استفاده کنند. روش خرید بر این فرض استوار است که یک شرکت از تمام منابعش (مالی و غیرمالی) برای تصاحب شرکت دیگر استفاده می کند به طوری که هزینه ی واقعی ادغام یا تصاحب باید برابر با ارزش دارایی های خالص تصاحب شده باشد (که سرقفلی را هم شامل می شود، البته اگر وجود داشته باشد). 
با وجود این، برخی مسائل در ارتباط با روش «خرید»  بحث بر انگیز هستند. مثلا از آنجا که 141 SFAS هزینه های ترکیب واحدهای تجاری را در نظر می گیرد، توصیه می کند که تمام هزینه های پیش از ادغام باید به سرقفلی اضافه شوند؛ زیرا این هزینه ها برای ادغام ضروری هستند و باید آنها را دارایی در نظر گرفت. با وجود این، منتقدان مدعی هستند که اگرچه این هزینه ها برای ادغام ضروری هستند، هیچ گاه منجر به ایجاد دارایی های واقعی نمی شوند و از این رو باید به صورت سایر هزینه ها در نظر گرفته شوند و فورا جزء عایدی به حساب آیند. 
این مسئله در R 141 SFAS و 3 IFRS دیده شده است. این مفاد شرکت ها را ملزم می کنند تا برای گزارشگیری از ترکیب واحدهای تجاری، به جای روش «خرید» از روش «تصاحب» استفاده کنند. روش «تصاحب» توصیه می کند که اصول سنجش ارزش منصافه باید برای محاسبه ی مابه ازای خالص، ارزش دارایی خالص و هرگونه سازما ن دهی مجدد سرقفلی ناشی از خرید با قیمت کمتر از ارزش منصفانه  استفاده شوند. علاوه بر این، بر خلاف 141 SFAS، محاسبه ی منفعت غیرکنترل کننده باید انجام و تصاحب کننده به صورت کلی ارزش گذاری شود.  با توجه به این که این استاندارد هزینه های ترکیب واحدهای تجاری را در نظر می گیرد، روش «تصاحب» صرفا اجازه ی ثبت معامله ی واقعی در ترازنامه را می دهد. بنابراین هرگونه هزینه های مرتبط با ترکیب واحدهای تجاری چه هزینه های حقوقی، بانکداری یا حسابداری باید به صورت هزینه ها ثبت شوند و تبدیل به سرمایه نشوند (که در روش «خرید» این هزینه ها تبدیل به سرمایه می شوند). 

حال، برخی جنبه های بارز استاندارد R141 SFAS و مفهوم حسابداری «تصاحب» موجود در آن را بررسی می-کنیم. 
الف) مسئله ی سرقفلی منفی
حسابداریِ سرقفلی منفی در سال 1959 در شماره 51 بولتن تحقیقات حسابداری (ARB) که FASB آن را منتشرمی کند استفاده شد. بنابراین 16 ABP به این موضوع بحث انگیز پرداخت (که این مسئله در سال 1970 شروع شد). 141 SFAS در سال 2001 تغییر و تحول عظیمی در گزارشگیری سرقفلی منفی به وجود آورد. بر اساس 141 SFAS، مازاد ارزش دارایی خالص بیش از مابه ازای پرداختی خالص باید به صورت حسن نیت منفی در نظر گرفته شود. 

این روش کاهشِ ارزش دفتریِ برخی دارایی ها را توصیه می کند به طوری که این دارایی ها معادل با مجموع هزینه خرید شوند. با وجود این R141SFAS بر ارزش منصفانه دارایی ها و دیون تاکید دارد و به صراحت مفهوم سرقفلی منفی را بیان نمی کند. هم چنین بر اساس این استاندارد، هرگونه مازاد ارزش دارایی بیش از مابه ازای پرداختی خالص، به جای سرقفلی منفی، به صورت «سودغیرعملیاتی» در نظر گرفته خواهد شد. به منظور فراگیرتر کردن این مسئله، این استاندارد اصطلاح جدیدی به نام «سودغیرعملیاتی حاصل از خرید با قیمت کمتر از ارزش منصفانه» را به جای «سرقفلی منفی» معرفی کرد. 

مابه ازای احتمالی
3 IFRS «ما به ازای احتمالی» را به این صورت تعریف می کند: «تعهدی است از طرف تصاحب کننده جهت انتقال دارایی های اضافی یا منافع حقوق صاحبان سهام به مالکان قبلی شرکت تصاحب شده به صورت بخشی از تبادل به منظور کنترل شرکت تصاحب شده در صورتی که رویدادهای خاصی در آینده رخ دهند یا شرایط خاصی محقق شوند». روش برخورد با «مابه ازای احتمالی» بر مبنای 141 SFAS و R141 SFAS/3IFRS به طور قابل توجهی متفاوت است. استاندارد 141 SFAS گزارشگیری از این مابه ازای احتمالی را صرفا تحت شرایطی مجاز می داند که واقعا دریافت شود (جوردن و همکاران، 2009). بر اساس این روش، زمانی که پرداخت واقعی انجام می شود، به سرقفلی افزوده می شود. اگر به جای پرداخت نقدی، سهام صادر شود، این پرداخت در سرمایه ی پرداخت شده به صورت بستانکاری لحاظ می شود. اگر پس از آن هرگونه استردادی رخ دهد، خریدار می تواند آن را از سرمایه پرداخت شده یا سرقفلی کم کند. بسیاری از منتقدین مدعی هستند از آنجا که این روش امکان تشخیص آنی را نمی دهد، فاقد یکی از اهداف اصلی گزارشگیری صورت مالی (اطلاعات محوری) است که نیازمند افشای کامل اطلاعات برای کاربر نهایی است. 
بر اساس استاندارد R 141 SFAS یا حسابداری «تصاحب»، مابه ازاهای احتمالی باید بر مبنای ارزش منصفانه شان در زمان تصاحب ثبت شوند. بر اساس این روش، دارایی ها یا دیون احتمالی باید تا زمانی که حل مقتضی رخ دهد، بر مبنای ارزش منصفانه شان تعدیل شوند. مثلا اگر در زمان تصاحب، ما به ازای احتمالی 500 هزار دلار ارزش گذاری می-شود ولی تصاحب کننده 400 هزار دلار برای آن می پردازد، شرکت تصاحب کننده، پس از ادغام، 100 هزار دلار اختلاف را به صورت سود در ترازنامه اش گزارش خواهد کرد. اگر ارزش منصفانه ای که در زمان ادغام تشخیص داده شده، بیشتر از مابه ازای احتمالی پرداخت شده باشد، این اختلاف، پس از ادغام، به صورت زیان گزارش خواهد شد. 
بر اساس 141 SFAS، مابه ازای پرداختی نادیده گرفته می شود در حالی که بر اساس روش تصاحب، این مابه ازا به بهای خرید اضافه می شود. از آنجایی که در روش تصاحب، برای سرقفلی تصاحب شده، هرسال باید آزمون کاهش ارزش سرقفلی  انجام شود، این مسئله منجر به دارایی های خالص بیشتر و بازده دارایی کمتر می شود. روش تصاحب اطلاعات محور است تا جایی که تمام اطلاعات مربوطه را برای کاربر نهایی افشا می کند. 

حسابداری ترکیب واحدهای تجاری در هند
شاید تعجب برانگیز باشد که هند هیچ گونه استاندارد حسابداری برای ترکیب واحدهای تجاری ندارد. 14 AS این موارد را با توجه به شرایط پوشش می دهد ولی این استاندارد صرفا برای مواقع خاص کاربرد دارد. مثلا 14 AS را صرفا می توان زمانی به کار برد که یکی از شرکت ها یا هر دوی آنها منحل و شرکت جدیدی تشکیل شود ولی برای ادغام در حالتی که هر دو شرکت همچنان در حال کار هستند مانند رابطه ی هولدینگ و زیرمجموعه، این استاندارد قابل استفاد نیست. در این گونه موارد، استاندارد 21 AS که مربوط به صورت های مالی تلفیقی است به میان می آید ولی صرفا روش های ادغام را توضیح می دهد (شارما، وای. 2013). این استاندارد (به جز برای سرقفلی) هیچ گونه روشی برای فرآیند تشخیص و سنجش ارائه نمی کند.
طی چند دهه ی اخیر، ترکیب واحدهای تجاری به پدیده ی قابل توجهی در هند تبدیل شده که علت اصلی آن ورود شرکت های تجاری معروفی مانند تاتا و BHARTI به ادغام در سطح بین المللی است. از این رو، موسسه ی انجمن حسابداران خبره هند (ICAI) و وزارت دارایی نسخه ی پیش نویس 103 AS را نوشتند که از متن و روح استانداد 3 IFRS پیروی می کند. با وجود این، این پیش نویس هنوز در انتظار تایید نهایی از سوی ICAI است. بنابراین به زودی انتظار می رود که در هند، استاندارد جدیدی برای ترکیب واحدهای تجاری که احتمالا مطابق با 3 IFRS و R 141 SFAS باشد صادر شود. 

نتیجه گیری
در این مقاله، جنبه های مختلف حسابداری ادغام را بحث کردیم. با استاندارد 16 APB شروع کردیم که هر دو روش خرید و اتحاد منافع را مجاز می داند. پس از آن در مورد استاندارد 3 IFRS (روش تصاحب واحدهای تجاری) و نسخه ی بازنگری شده ی 141 SFAS (روش خرید) بر اساس معیارهای مختلف بحث کردیم. همچنین روش های مختلف برخورد با هزینه های ترکیب واحدهای تجاری، سرقفلی منفی و مابه ازای احتمالی را بر اساس 3 IFRS و R 141 SFAS بررسی کردیم. در انتها، در مورد فرآیند حسابداری ادغام در کشور هند توضیح کوتاهی ارائه کردیم. 

 

22 خرداد 1395 نویسنده: سید مصطفی هاشمی 0
نرم افزار حسابداری فراپیام
تماس با سید مصطفی هاشمی
فیلم آموزش مالیات بر حقوق
کانال کاناز اسپید در آپارات
سال 1396- سال اقتصاد مقاومتی-اشتغال
کانال تلگرام کاناز اسپید
افزونه اکسل اعتبارسنجی همه کاره برای حسابداران
نرم افزار حقوق و دستمزد کاناز
فروشگاه محصولات آموزش حسابداری
دیکشنری آنلاین حسابداری و حسابرسی
ساخت آنلاین کد QR
پلیس فتا